Powietrzne i morskie siły Stanów Zjednoczonych
zaatakowały obiekty terrorystyczne?
Lot nr 103 linii Pan Am rozbił się w mieście Lockerbie.
Zatwierdził zamachy w Afryce, Europie i na Bliskim Wschodzie?
Nie możemy kontynuować tej agresji wobec Kuwejtu.
Nie będziemy rozgraniczać?
USS Cole został zaatakowany w porcie Arden.
To był akt terroryzmu.
Akt wysoce tchórzowski.
Kolejna piosenka, którą zagramy, to stary i ceniony klasyk.
Dopóki coś go nie zatrzyma?
Miałam to przed oczami, a i tak mnie zaskoczyli.
Ten samolot uderzył w World Trade Center.
Tysiące ludzi w biegu?
Musimy być i będziemy czujni.
Jesteś zarazem najmądrzejszą i najgłupszą osobą, jaką znam.
Nie ja popełniłam błąd. Jako jedyna to dostrzegłam.
Załatwmy ich.
Wszystkich.
Poprzednio w Homeland?
Minęło 58 dni od ataku na Langley, w którym zginęło 219 Amerykanów.
Jak mamy oczekiwać, że CIA ochroni ten kraj,
skoro nie potrafi ochronić nawet siebie?
Jej dawna niesubordynacja i problemy psychiczne
mogą być dla nas korzystniejsze niż dobry występ przed komisją.
Nie poświęcę Carrie.
W ciągu ostatniego miesiąca Dana poczyniła wielki postęp.
Dobrze sobie radzi.
W sensie jak na kogoś, kto podciął sobie żyły w wannie?
Kiedy znów cię zobaczę?
Nazywa się Majid Javadi.
Pozostała szóstka należy do siatki,
którą stworzył w celu zaplanowania i przeprowadzenia ataków na Langley.
Załatwmy ich.
Widziałaś gazetę?
Nagłówek brzmi: "Agentka CIA utrzymywała kontakty z zamachowcem z Langley”.
Zakładam, że widziałeś.
Wiemy, jak bardzo nie lubimy, gdy coś wycieka do prasy.
Chyba że sami podajemy im informacje.
Popełniasz duży błąd, Carrie.
Pierdol się! Wszyscy się pierdolcie!
Może skomentowałby pan wczorajszy artykuł?
U tej funkcjonariuszki zdiagnozowano chorobę dwubiegunową,
co przez ponad 10 lat ukrywała przed przełożonymi.
Czy ukrywała przed panem również to, że sypia z kongresmenem Brodym?
Obawiam się, że tak.
-Carrie? -Muszę porozmawiać z Saulem.
-Nie ma go tu. -Saul!
Nie ma go.
Już wyszedł. Miał jakieś spotkanie.
-Z kim? -Nie wiem.
Możemy do niego zadzwonić.
Gdybym mogła zadzwonić, to bym tu nie przychodziła.
Wszystko w porządku?
Powiedz Saulowi, że wpadłam. Będzie wiedział, o co chodzi.
Co jest między wami?
Saul powiedział mi o incydencie.
-Jakim incydencie? -W restauracji.
A, o tym.
-Powiedział, że byłaś wściekła. -No raczej.
Ale kiedy myślę o incydencie, który naprawdę mnie zdenerwował,
to przychodzi mi do głowy moment, kiedy rzucił mnie na pożarcie
pierdolonej komisji.
To dopiero było denerwujące.
Powiedz mu, że tu byłam.
-Carrie? -Miał swoją szansę.
Nic nie znaleźli.
Jak dotąd.
Tyle materiałów, łącznie z cholernym laptopem.
Sprowadzamy specjalistkę.
Na pewno coś znajdzie.
Mam nadzieję. Zginął 9-latek.
Przepraszam.
-Czy to sala konferencyjna B? -Tak.
Ty jesteś Fara?
Tak.
Saul Berenson. A to Peter Quinn.
Coś nie tak?
Nie.
Muszę się tym zająć.
Peter, wprowadzisz ją?
Jasne.
Jak długo tu pracujesz?
Od początku?
Roku?
Miesiąca.
Całe osiem dni.
Ekspertka od transakcji bankowych już jest.
I jaka jest?
Dzieciak w chuście na głowie.
Większość oddziału ds. bankowości zginęła w wybuchu.
Chciałeś specjalistkę ze znajomością języka, więc masz.
-Coś nie tak? -Carrie.
Zadzwoniła do dziennikarki.
Wydaje jej się ważne, aby poznali, cytuję:
"jej wersję historii”.
Powiedziała coś więcej?
Jeszcze nie, ale wiemy, co chce im powiedzieć.
Przez cały czas wiedzieliśmy, że Brody jest terrorystą.
Wszedł do bunkra w pasie samobójców razem z wiceprezydentem.
Chciała nas ostrzec, ale nikt jej nie słuchał.
Zadzwoń do wydawcy, żeby to zablokował.
Ona pragnie krwi, Saul.
W końcu znajdzie kogoś, kto ją wysłucha.
Wiedzieliśmy, że to może nastąpić. I przygotowaliśmy się na to.
Wiedz, że ją powstrzymam.
Czy jest pani świadoma, że wszystko będzie nagrywane
i każde pani słowo zostanie zapisane?
Tak, wiem, że jestem nagrywana i chcę, żeby to wszystko zostało zapisane.
-Jestem Nicole Hung, a ze mną? -Carrie Mathison.
-Pracujesz w CIA od 14 lat. -Tak.
-Wspomniałaś, że doszło do kłótni. -Powiedziałam, że jestem celem ataku.
Tydzień temu opublikowałaś artykuł o tym, że agentka CIA była w związku
-z zamachowcem z Langley. -Ty jesteś tą agentką?
Nie w tym rzecz.
Nikt z CIA nie był w związku z zamachowcem z Langley.
-Według mojego źródła? -CIA.
Nie mogę tego potwierdzić.
Nie wiem, jakiej rozmowy się spodziewasz,
skoro nie chcesz grać w otwarte karty.
CIA przekazało ci te informacje, żeby mnie wrobić.
W co?
W wielkie kłamstwo.
Bez względu na to, co mówią,
Nicholas Brody nie jest odpowiedzialny za eksplozję w Langley.
-Możesz to udowodnić? -Dlatego tu jestem.
Saul Berenson wiedział o tym, kiedy zeznawał przed komisją?
Oczywiście. Gadał same bzdury.
To nie ja popełniłam błąd, byłam za to jedyną, która go dostrzegła.
A przez długi czas nikt w CIA mi nie wierzył.
Czy mówiłaś komuś, że tu będę?
-Tylko wydawcy. -Tylko?
Pierdolony Saul.
Carrie Mathison, policja.
Proszę z nami.
Tylko trzech? Myślicie, że to wystarczy?
To standardowa procedura.
Jaka procedura? Co za gówniane zarzuty wymyślili?
Nie ma żadnych zarzutów.
Mamy nakaz przymusowego badania psychiatrycznego.
Wie pani, co to znaczy?
Tak, rozumiem.
To nie będzie potrzebne.
Prawda?
Przysługuje pani przesłuchanie?
-To jakaś ściema! -?w ciągu 24 godzin.
-Wiesz o tym, prawda? -Proszę panią.
Jesteś w domu już prawie tydzień.
Jak ci idzie?
-Czy to wyzwanie? -Dlaczego miałoby to być wyzwaniem?
Nie wiem.
Powrót do świata zewnętrznego?
Jeszcze do niego nie wróciłam. Siedzę zamknięta w domu.
Dlaczego?
Dana uważa, że jest? popularna w złym sensie.
Właściwe słowo to "napiętnowana”.
Tak sądzisz?
Dobra, nie jestem.
To jak w końcu?
Pomyślmy.
Mój tata wysadził CIA, zabił 300 osób,
nazywają to drugim 11 września
i od półtora miesiąca wszyscy mówią tylko o tym.
O tym, co zrobił twój tata?
Tak.
A o tym, co ty zrobiłaś?
O tym?
W porównaniu z tamtym to nic wielkiego.
Wiem, co masz na myśli, ale nie zgadzam się, że to nic wielkiego.
Dlatego tu jesteśmy.
A co u ciebie?
U mnie?
To samo pytanie. Jak ty sobie radzisz?
W porządku.
Dobrze.
Naprawdę. Cieszę się, że jest w domu.
Dobrze.
Trzeba było dokonać kilku zmian, ale wiedzieliśmy, że tak będzie.
-Jakich zmian? -Przerobiła łazienkę,
gdzie to zrobiłam.
Nieprawda.
Prawda. Wszystko przerobiłaś.
Nie.
Nic nie przerabiałam.
Plamy z krwi nie chciały zejść, więc musiałam wszystko wymienić.
I zrobiłam to własnoręcznie.
Nie musimy o tym rozmawiać.
Też tak sądzę.
Chciałabym się umówić na czwartek do dr. Richardsona.
Tęsknię za tobą.
Ja za tobą też.
Dana, idziemy.
Carrie Mathison, jestem dr Harlan.
Potrafię czytać.
Będę z tobą jutro na przesłuchaniu.
-Wyjaśnię ci też, czemu ma służyć. -Wiem, czym jest takie przesłuchanie,
ale nie mogę uwierzyć, że naprawdę to robią.
Nie do końca rozumiem.
Ktoś chce powiedzieć prawdę, więc nazywa się go wariatem.
Doskonałe posunięcie. Eleganckie, ale zbędne.
Powiedz im,
-że się wycofuję. -Wycofujesz się?
Dostałam nauczkę, więc mogę już stąd wyjść?
Przestałaś brać leki.
Kto tak twierdzi? Co to w ogóle jest?
Twoja historia choroby.
-Kto tak twierdzi? -Twoi lekarze.
Serio?
Żaden z lekarzy, których odwiedzałam, by tego nie napisał.
Przestałaś brać leki?
Nie przestałam ich brać tak po prostu.
Mam zamiast tego dzienną rutynę, którą opracowałam ze swoim lekarzem,
a nie z konowałem CIA, który chce mnie uciszyć.
Biegam codziennie po 10 kilometrów. Czasami więcej.
Śpiewanie też pomaga, kto by pomyślał?
Oraz medytuję, żeby zachować spokój.
I jesteś spokojna?
Biorąc pod uwagę fakt, że jestem przykuta do noszy
w szpitalnych ciuchach,
jestem bardziej niż spokojna. Osiągnęłam pierdolony Zen.
Nie mogę dłużej brać leków.
-Dlaczego? -Przytłumiają mnie.
Wiele rzeczy mi wtedy umyka.
A raczej?
?nie dostrzegam ich.
-Czego na przykład? -Eksplozji w Langley,
w której zginęło 219 osób.
Widzę to zwątpienie na twarzy, ale jestem z CIA.
Możesz to sprawdzić.
Chyba że wymazali moje akta, co, jakby o tym pomyśleć,
wydaje się wielce prawdopodobne.
Poza tym moja siostra jest lekarzem. Zadzwoń do niej.
Potwierdzi moje słowa.
Szukałaś mnie?
-Nie chciałam przeszkadzać. -Nie przeszkadzasz. Co masz?
Prześledziłam wszystkie konta z laptopa. Nie było ich tak dużo.
Dokumenty z walizki też.
Co z nimi?
Nic nie prowadzi do Iranu.
Daj znać, kiedy coś znajdziesz.
Proszę pana?
Nie wiem, czego pan ode mnie oczekuje.
Sprawdziłam wszystkie konta. Nic tu nie ma.
Wiesz, po co tu jesteś?
Żeby przejrzeć dane transakcji.
Śledzisz pieniądze.
Przekazane z banku w Hong Kongu do tego gościa.
Tu.
Majid Javadi.
Irańczyk, który sfinansował atak na tę agencję przeprowadzony 12 grudnia.
Wiem.
To dobrze. Więc zajmij się tym.
Wiesz, co jeszcze?
Skoro już mówimy o wydarzeniu, które pozbawiło życia 200 Amerykanów
i o tym, że nic w tej sprawie nie robisz?
?to wybacz mi,
ale nosząc to coś na głowie,
to jak mówienie "pierdolcie się” ludziom, którzy mogli być twoimi współpracownikami,
ale zostali obróceni tu w pył.
Jeśli już naprawdę musisz to nosić,
bo masz do tego prawo,
lepiej żebyś była najlepszą analityczką, jaką widziałem.
I nie mów mi, że nic tu nie ma.
Daj mi jakiś plan.
Daj mi cholerny plan albo w ogóle się nie odzywaj.
Czy to jasne?
Rozumiesz teraz, co usiłujemy tu zrobić?
-Tak. -Dobrze.
Co?
Mam plan.
Zdradź mi go.
Sprowadźmy tu ludzi z tego banku.
I spytajmy ich o przelewy z tych trzech oddziałów.
Na Bliskim Wschodzie.
Bankierzy, którzy nas interesują, są w Nowym Jorku.
Ściągnę ich tu.
Porozmawiamy z nimi jutro.
Razem.
Dana?
Co?
Robi się zimno. Chcesz sweter?
Nie trzeba.
Mamo.
Coś do jedzenia?
-Powiedziałam, że? -Mamo, zostaw ją.
Tylko zapytałam.
Przestań, tymi pytaniami doprowadzasz ją do szaleństwa.
Nie jadła przez cały dzień, coś jest nie tak.
Może nie jest głodna.
Kochanie?
Mamo, wystarczy.
Cholera, Carrie.
Rozgość się.
Nie wiedziałem o tym.
-Przyjechałem, jak tylko usłyszałem. -Wyciągniesz mnie?
Nie mogę.
Więc odejdź.
Nie możesz chodzić i wyjawiać sekretów Agencji na lewo i prawo.
Wiesz o tym.
Saul spanikował.
Boi się o mnie?
O CIA, o ile w ogóle ma jakąś przyszłość.
I zwala na mnie eksplozję.
To jego plan ratowania agencji.
-Wiem, że to pojebane. -Dobrze.
-Ale to nie wystarczy żebyś stąd wyszła. -Nie.
Moja rodzina będzie jutro na przesłuchaniu,
-oni mnie wyciągną. -Carrie, musisz?
Co takiego? Zobacz, co mi zrobili.
-Niczego nie muszę. -Musisz być ostrożna.
O wielu rzeczach sprzed eksplozji nawet nie masz pojęcia.
Ludzie byli brani na celownik?
Boję się, że coś ci się stanie.
On cię tu przysłał, prawda?
-Kto? -Saul.
-Przysłał cię, żebyś mi groził. -Nikt mnie nie przysłał.
Wyjdź.
-Czy możesz mnie wysłuchać? -Zostaw mnie!
Co się dzieje?
-Wszystko w porządku? -Wszystko gra!
Pan właśnie wychodzi.
Dana?
Dana, gdzie jesteś?
Coś się stało, mamo?
Twoja siostra zniknęła.
Hej! Idź do drzwi.
O nie? Zaczekaj.
Wszystko w porządku?
Nie wiem.
Zaczekaj.
Uważaj.
Jesteś cała?
Musiałam się z tobą zobaczyć.
Maggie?
Idę.
-O co chodzi? -Carrie chce mieć odcinki od wypłat.
-Po co? -Mówi, że to dowód.
Po wybuchu została przywrócona do pracy, a nawet dostała awans.
Czy tak postępuje się z kimś winnym?
To nie CIA jest sądzone. Mam nadzieję, że to rozumie.
Tu są.
Nie wierzę, że tu przyszedłeś.
Mogę wejść? Witaj, Frank.
Co tu robisz?
No właśnie.
Rozumiem, że jesteście źli.
Daruj sobie fałszywe współczucie. Czego chcesz?
Wiem, że mnie nienawidzicie, ale jestem po jej stronie.
-Pieprzenie. -Naprawdę.
Co nie zmienia faktu, że zachowując się tak jak teraz,
tylko sobie szkodzi.
Musicie nad nią zapanować. Nie może biegać do dziennikarzy,
gdy tylko się zdenerwuje.
-Tak właśnie zrobiła? -Nie wspomniała o tym?
-Nie. -A co miała zrobić?
-Nie bronić się? -Tak się nie obroni.
Działając w ten sposób tylko się naraża. Agencja działa dzięki tajemnicom.
Niektórzy chcą postawić Carrie w stan oskarżenia.
-Grozisz nam? -Mówię wam prawdę.
Najlepiej przekonajcie ją, żeby została tam, gdzie jest.
-W psychiatryku? -Gdzieś, gdzie dojdzie do równowagi.
Zdajecie sobie sprawę, że nie bierze leków?
Chyba nie myślicie, że to dla niej dobre? Naprawdę musicie mi pomóc.
Dobrze.
Co?
-Uśmiechasz się. -Ty też.
Ciekawe dlaczego.
Niedługo zorientują się, że zniknąłem.
-A twoja matka? -Przestań.
Proszę. Chcę tylko być z tobą.
I pralkami.
Chcę tylko być z tobą i pralkami.
Nie jesteśmy uszkodzeni.
Wiesz?
Nie jesteśmy.
To wszystko inne jest nie tak.
Więc wolałbym zostać tu z resztą wariatów.
-Nie jesteś wariatem. -A jeśli jestem?
Jesteś taki piękny.
Spokojnie?
Chciałby zeznawać jako twój świadek.
Już mu powiedziałam, że się nie zgadzam.
Nie pomożesz sobie, robiąc awanturę na oczach sędziego.
Dobrze mieć kogoś po swojej stronie.
Dobra, niech zostanie.
Jakie mam szanse?
Prosimy, by przekazano cię pod opiekę rodziny.
Moim zdaniem bardzo duże.
-Jak się czujesz? -Chcę, żeby już było po wszystkim.
Przyszli. Maggie, tato.
To dr Harlan.
-Znaleźliście wszystko? -Tak.
Zastanawiałam się, gdzie są.
Co to?
Chcemy porozmawiać o twoich lekach.
Już to zrobiliście.
-Posłuchaj. -Za trzy minuty mam przesłuchanie.
Na którym udowodnię, że nie potrzebuję, by ktoś mną rządził.
-Mieliście pomóc. -Pomagamy.
-Wyskakując z tym? -Martwimy się,
-że pakujesz się w kłopoty. -Niepotrzebnie.
Oraz tym, co mówiłaś.
-Nic nie mówiłam!
-Całą dobę spędziłam tutaj. -Mówię o tym, co było wcześniej.
-O dziennikarce. -Tak.
Skąd się o tym dowiedzieliście?
Boże? Pierdolony Saul.
-Martwi się o ciebie. -Serio?
Ujawniasz tajne informacje.
Uwierzyliście, że się o mnie martwi,
a to on mnie tu wpakował.
Mój Boże? On?
On prób?
Próbuje mnie zniszczyć, kiedy ja tak bardzo się staram,
żeby postąpić właściwie.
Tylko udawał mojego przyjaciela.
Wiecie co?
Jesteście tacy sami.
Ale?
Proszę wstać.
Szósty okręg stanu Wirginia, sędzia William Chesney.
Sprawa Carrie Mathison.
To pani?
Wysoki Sądzie?
Przepraszam.
Puszczaj!
Nie!
-To jakaś pierdolona szopka! -Idziemy.
Z całym szacunkiem, ale od dawna prowadziliście dziwne transakcje z Iranem.
Trzy lata temu Biuro Kontrolera Waluty nakazało zaprzestać pańskiemu klientowi
transakcji z bankiem Al Askari w Teheranie.
Mój klient zastosował się do tego nakazu.
Ale dalej współpracował z ich przedsiębiorstwem handlowym.
Nakaz dotyczył tylko banku.
-To wasze stanowisko? -Zgodnie z dokumentami.
Czyli dalej przyjmowaliście przelewy
od irańskiej firmy w wysokości 900 milionów.
Zmieniając nazwy transakcji, by ukryć pochodzenie funduszy.
Nie wiemy, skąd ma pan te informacje.
Mój klient z całych sił stara się stosować do przepisów.
Ta wiadomość e-mail wskazuje na coś innego.
To instrukcja dla Al Hazlawin Trading:
"Usunąć nazwy irańskich klientów, by nie został żaden ślad
złamania prawa amerykańskiego”.
To naruszenia nakazu,
-któremu rzekomo się podporządkowaliście. -Nie wiem, co to oznacza.
Przecież to pan wysłał tę wiadomość.
O temacie: "Żadnych odniesień do Iranu”.
Znaleźliśmy tysiące fałszywych przelewów.
Chcemy dostać prawdziwe. Z prawdziwymi nazwiskami.
-Skąd to macie? -To jest pańskie pytanie?
Pański klient finansuje ataki terrorystyczne na terenie USA,
a pana interesuje tylko to, jak się o tym dowiedzieliśmy?
Kim ona jest właściwie?
Zna pan swój bank?
Od czasów wojen opiumowych handluje ludzkim cierpieniem.
To nie pomyłka ani wyjątek.
To wasz plan na biznes.
Obracacie pieniędzmi od państw objętych embargo albo lipnych fundacji.
Ale dopóki dostajecie swoją dolę, nie interesuje was, gdzie trafiają.
Ale tym razem się dowiecie.
Trafiły do auta pełnego C4,
które wybuchło przed tym budynkiem trzy miesiące temu.
Wchodząc tu, minęliście miejsce detonacji.
Wiemy, że pieniądze przeszły przez wasz bank.
Musimy wiedzieć, skąd pochodziły.
Czyżby?
Tak.
Z całym szacunkiem,
ale w tym kraju nie tak prosi się o pomoc.
Pomyślałaś choć przez chwilę, jak bardzo się martwię?
-Niby o co? -Jak możesz tak myśleć?
-To nie jest dobry chłopak dla ciebie. -Skąd wiesz, skoro nawet go nie znasz?
To jasne, że ma problemy. Jest niezrównoważony.
To twoja diagnoza, mamo?
Dana, potrzebujesz teraz czegoś innego.
A może właśnie potrzebuję kogoś takiego.
Każdy lekarz, broszurka czy książka mówią to samo.
-Nie powinnaś teraz zaczynać związku. -Nawet z kimś, kto mnie rozumie?
Zdajesz sobie sprawę, że to kompletnie nie ma sensu?
Myślisz, że ci ludzie coś wiedzą, ale oni tylko gadają,
dopóki ci, którzy za to płacą, nie poczują się lepiej.
Jakby wszystkim się polepszało.
-Naprawdę nie rozumiem. -No właśnie.
-Cieszę się, że jesteś cała i zdrowa. -Nie jestem.
-Już dobrze, mamo. -Czyżby?
Chyba nie, skoro ucieka do wariatkowa? Czego ona ode mnie chce?
Chcesz zwrócić moją uwagę?
Bo wierz mi, udało ci się to w stu procentach.
-Co robisz? -Nie szukałam uwagi.
-Co robisz? -Coś ci pokażę.
-Nie! -To nie było wołanie o pomoc.
Nie chciałam niczyjej uwagi. Chciałam się zabić.
Pragnęłam, żeby to wszystko się skończyło, bo nie mogłam już tego znieść!
Ale teraz czuję, że mogę.
Teraz chcę?
?żyć.
Dla Leo.
Wczoraj w nocy pierwszy raz od niepamiętnych czasów
byłam szczęśliwa.
I?
?nie chcę już robić sobie krzywdy.
Ale nie pozwolę, by wszyscy wpierdalali się i mówili mi co mam myśleć,
jakbym nie mogła za siebie decydować, jakby było ze mną coś nie tak.
Bo ani Leo, ani ja nie jesteśmy wariatami.
A gdybyś się zastanawiała, to ty też nie.
To tata był szalony.
Miał problemy.
Był psycholem, który od powrotu tylko kłamał
i zniszczył nam życie.
Taka jest prawda.
Ale ze mną już w porządku. Naprawdę tak czuję,
bo w tej chwili?
?po prostu chcę żyć.
-Bankierzy się odezwali? -Nie.
Obdzwoniłem z 30 kongresmenów.
Kazali ci się odczepić.
Przypomnieli, że mam łapać terrorystów,
a nie niszczyć międzynarodowy system bankowy.
-Usiądź. -Postoję.
Byłem na przesłuchaniu Carrie.
Widziałem, jak kopała i krzyczała.
-Słyszałem, że jej odbiło. -To nie tak.
My jej to zrobiliśmy.
To nasza wina.
Nie odejdę w takiej chwili,
ale wiedz, że nie podoba mi się to.
Peter?
Wiem, że to był ciężki tydzień.
Ale wpadliśmy na coś.
I jeśli doprowadzi nas tam, gdzie myślę, to było warto.
No nie wiem, Saul.
-Trochę wiary. -Nie mam jej.
-Po wszystkim odchodzę. -Zobaczymy.
Tylko uprzedzam.
To był błąd.
To, co spotkało tego dzieciaka.
Tak.
Mój błąd. Poradzę sobie z tym.
Ale naprawdę nie wiem, co ty wyprawiasz.
Widziałem pana dziś w Langley.
Nie pamiętam.
Nic dziwnego, był pan zbyt zajęty łganiem, żeby ratować swój tyłek.
-Co? -W tym tygodniu stracił pan kolegę.
-Zgadza się. -Zastrzelono jego i jego syna.
To była straszna pomyłka. Oby się nie powtórzyła.
Gadaj, kim jesteś.
-Kim jesteś? -Irytujące, gdy ktoś nie odpowiada, co?
-Pogadaj z moim adwokatem? -Teraz rozmawiam z tobą.
I mówię ci, że masz wybór.
Dasz nam informacje albo będziesz dalej ciągnął ten teatrzyk.
Ale w tym drugim przypadku wiedz, że bardzo staram się
być cierpliwy wobec przekupnych gnojków jak ty?
Ale do czasu.
Spokojnego lotu.
-To wszystkie dane, które dostaliśmy? -Na to wygląda.
-Co tu mamy? -Wszystko.
Faktycznie HLBC zignorowało nakaz zaprzestania działalności.
Przestali pracować z bankiem Al Askari, ale dalej prowadzili interesy z tą firmą.
Liczba transakcji nawet wzrosła, zwłaszcza w okolicach dnia wybuchu.
-Wiadomo kto jeszcze był w to zamieszany? -Dochodzimy do tego.
Jako odbiorców zidentyfikowaliśmy już sześciu wspólników Abu Nazira.
-A źródło? -Wciąż łączymy nazwiska z transakcjami,
ale wszystko wskazuje na Iran. Nie tylko w sensie kraju,
ale i na kogoś z władz.
Dlaczego nagle postanowili współpracować?
Nie jestem pewny, czy chcemy to wiedzieć.
Co to?
Zauważyłam to, porównując konta.
Bankierzy za zakazane transakcje pobierali standardowo opłatę w wysokości 20%. Ale?
25% tej kwoty znikało.
-Gdzie? -Jeszcze nie wiem.
Jak gdyby rozpływało się w powietrzu.
-Na pewno nie zostawały w ich banku. -Dowiedz się, co się z nimi stało.
-Staram się. -Skup się teraz na tym, żeby je znaleźć.
To klucz. Prawie 45 milionów.
-Fara? -Tak?
Niech to na razie zostanie między nami.
Nie wiem, co chcesz udowodnić.
Wszyscy prosimy jedynie, żebyś brała leki.
Nie zostawiasz nam wyboru. Tego chcesz?
Jest tam.
Carrie?
Tak mi przykro.
Pierdol? się, Saul.
Przetłumaczone przez LingPerfect